Wybitni goście, humor i tematy społeczne na imprezie rocznicowej Lions Club
Profesor Bernhard Meyer Oranżerii w Darmstadt wyjątkowy wieczór Lions Club Darmstadt-Castrum i z inicjatywy Stefanie Zimmermann, 1 maja liczni goście zgromadzili się na wykładzie, z którego dochód zostanie przeznaczony na rzecz hospicjum w Darmstadt.
Życzliwi przyjaciele radzili Bernhardowi Meyerowi, żeby ubrał się ciepło. Na zdjęciu wstępnym miał na sobie zimowy płaszcz, długi szalik i czapkę. Po zdjęciu tych ubrań, abażur w końcu można było włączyć.
Pierwszy gość przybył z Griesheim. Profesor dr Stefan Pickl, światowej sławy ekspert w dziedzinie sztucznej inteligencji, dał się namówić Meyerowi do zabrania głosu. W co mamy jeszcze wierzyć? „Sztuczna inteligencja żyje z danych historycznych. Jeśli te dane są błędne, pozostaną błędne”. Klub Rzymski, który zasłynął z ostrzeżenia „Granice wzrostu”, istnieje od 1968 roku. Profesor Pickl został mianowany jego członkiem w zeszłym roku. Kiedy Meyer zapytał, czy potrzebujemy również ograniczenia rozwoju sztucznej inteligencji, odpowiedź brzmiała: „Najpierw mieliśmy elektrownie jądrowe, a potem nastąpił Czarnobyl. Najpierw mieliśmy sztuczną inteligencję. Tam również istnieją niekontrolowane zagrożenia, zwłaszcza na rynku pracy”
Kolejnym gościem jest rodowity mieszkaniec Darmstadt. Alter ego Jochena Wernera to Aurora DeMeehl, która w przyszłym roku będzie świętować swoją srebrną rocznicę ślubu z Lordem Schmidtem. Czy jest on/ona osobą transpłciową, czy queer? „Jestem postacią fikcyjną. Uwielbiam je, ale jeszcze bardziej moje imię. W przyszłym roku obchodzimy naszą srebrną rocznicę ślubu”. Wycieczki z przewodnikiem po mieście oferują unikalną perspektywę lokalnego kontekstu. Przede wszystkim opowiadane są niemal zapomniane historie
Nie zabrakło muzycznych akcentów. Jeden z nich wykonał Aart Veder, znany aktor Teatru Narodowego w Darmstadt. Jego piosenki były hołdem dla zmarłego piosenkarza i autora tekstów Ulricha Roskiego, którego znał z czasów szkolnych w Berlinie. Przesłanie brzmiało: „Nie powinieneś brać tego wszystkiego tak poważnie”.
Solista waltornista Jaehyung Kim z Teatru Państwowego w Moguncji, wykonując fragmenty koncertów dętych Mozarta, zachwycił publiczność, grając na specjalnym typie waltorni. Waltornia ta została opracowana przez Christophera Cornforda, który wyjaśnił, że każde ulepszenie instrumentu jest jak przyjęcie urodzinowe dla dziecka. Na tym wyjątkowym instrumencie grają renomowane orkiestry na całym świecie.
Burmistrz Darmstadt, Barbara Akdeniz, i minister Hesji, Heike Hofmann, obie piastują stanowiska o licznych obowiązkach. Meyer zacytowała francuskich badaczy, którzy rzekomo obalili mit o zdolnościach kobiet do wielozadaniowości. Czy obie są wyjątkowymi kobietami? Każda z nich ma swój własny, autentyczny sposób radzenia sobie z różnorodnością zadań. Ostatecznie liczy się indywidualne podejście.
W wielu felietonach Jan Weiler rzucał światło na świat nastolatków, ostatecznie zwracając uwagę na ich rodziców. Podróżował z Monachium i żartobliwie porównywał okres dojrzewania do „dorosłego dojrzewania”, którego doświadczała Meyer. Oboje opierali się presji, by zwolnić tempo. Ku uciesze licznej publiczności opowiedział o cudzie, który wydarzył się w Darmstadt: był tam z trasą czytelniczą. Podczas wizyty na jarmarku bożonarodzeniowym kobieta przed nim kupiła na straganie kiełbaskę currywurst. Leżała gotowa na tacy na ladzie, gdy po otrzymaniu reszty w wysokości jednego euro, wylądowała w sosie. „Nie ma problemu” – powiedział sprzedawca, odważnie sięgając do sosu i wyciągając monetę o nominale dwóch euro. Nowa książka Weilera, „The Birdhouse”, ukaże się jesienią. Ostateczna kontrola miała miejsce w pociągu do i z Darmstadt. Ku jego rozczarowaniu, pociąg nie był opóźniony.
Meyer rozmawiał z Hansem-Joachimem Heistem z Pfungstadt o trzech postaciach: Gernot Hassknecht, postać choleryka, zyskała sławę dzięki satyrycznemu programowi informacyjnemu „Heute-Show”. Już 20 lat temu stworzył wraz z rodziną pomnik dla tego typu postaci. Sam nie jest cholerykiem, ale z wiekiem osobowość Hassknechta na scenie udzieliła mu się. W Darmstadt pojawia się jako Datterich, poszukujący swojego „ukrytego pragnienia”. Heist stara się tu przede wszystkim wydobyć psotną stronę Hassknechta. Jako Heinz Ehrhard wciela się w postać, o której ktoś kiedyś powiedział: „Ile inteligencji trzeba mieć, żeby móc postępować tak głupio?”.
Dochód z wydarzenia zostanie przekazany hospicjum w Darmstadt. Dyrektor Elisabeth Schummer-Schmalz wyjaśniła, że fundusze zostaną przeznaczone na stworzenie tarasu doświadczalnego dla tymczasowych gości, który będzie angażował wszystkie zmysły. W końcu Meyer mogła po raz 80. i ostatni wyłączyć abażur i przekazać go hospicjum.
Prezes Klubu Lions, Uwe Götz, podsumował na koniec: „Otwarta prelekcja okazała się pełnym sukcesem. Połączenie znakomitych gości, inteligentnej wymiany zdań i wyjątkowo pozytywnej atmosfery sprawiło, że popołudnie było wyjątkowe dla około 300 uczestników. To właśnie tego typu wydarzenia wzmacniają dialog społeczny i ducha wspólnoty”
(RED/Götz)
